اصل دیدگاه مولانا در ادبیات مرحلۀ سوم است که خودش را نشان می دهد و مولوی از آن تعبیر به عالم اسرار می کند عالمی که نه لفظ در آن اصالت دارد، نه معنا. هم لفظ اصالت دارد، هم معنا؛ و اصلا از هم جدا نیستند. در این دو عالم ما یک وجود یکپارچه هستیم. یک قالب و یک معنا داریم و قالب و پیکر و معنای ما روح است. این جسد قالب صورت اثر ادبی است و روح معنای اثر ادبی است. خدا خود هستی است و هستی خود خدا و وقتی از بیرون به هستی نگاه می کنیم صورت خلقی حق است و وقتی از درون به هستی نگاه می کنیم صورت حقی خلق است
Tags: نگره های ادبی مولانا